De Westzipfellauf mag zich verheugen in een toenemende belangstelling in onze regio. Bij de vierde editie werd namelijk wederom een deelnamerecord geboekt. Ook de organisatie van de wedstrijd was meer dan uitstekend.

Hoewel het jaargetij alles behalve voorjaarachtig aan doet voelen, kiezen veel deelnemers deze wedstrijd uit als testloop voor een van de naderende voorjaarsmarathons. Zo ook Pierre en ik, want op 2 april lopen we de Bonn Marathon. Na een maand van wedstrijdrust, was dit weer de eerste wedstrijd.

Aan de start van de halve marathon troffen we weer veel bekende gezichten en ook STB was weer ruim vertegenwoordigd. Een opvallende verschijning was Peter Deceuninck die in zomers tenue aan de start verscheen. Na het verschijnen van ons clubblad, durfde zelfs ik dit niet meer. Ook Rob Riksen was weer sinds lange tijd van de partij en koos voor de korte afstand. Verder waren er een helft Born, een halve Haan, een snelle postbode en nog wat trimmers uit de Voort. Ook Arno had eigenlijk van de partij willen zijn, maar na zijn wintersportvakantie stuitte zijn deelname helaas op enige weerstand.

    Om 12:00 valt het startschot en vertrekt de meute. Voor mijn gevoel start ik goed en probeer geleidelijk het tempo wat op te schroeven. Tot het 2 km. punt loop ik rond de 4:15/km. In Broek-Sittard komen we bij de eerste verzorgingspost op het 6 km. punt. Hier gaat Marion Braun mij voorbij en slaat een gat van ca. 50 m. Bij het 10 km. punt bedraagt de tussentijd 42 min. en lig ik goed op schema. Gelukkig hebben we gedurende de wedstrijd tot nu toe geen last van neerslag, maar er waren lange stukken waar men behoorlijk last had van koude tegenwind. Bij het 14 km. punt zit ik net onder het uur. Tot het 16 km. punt volgt nu een zwaar gedeelte met vals plat en tegenwind. Vanaf hier komt men weer in bosrijk gebied en is het vervolgens proberen het tempo vast te houden. Bij 18 km. zie ik Frank Eisenga terugvallen en probeer ik in te lopen op hem, hetgeen echter niet lukte. Uiteindelijk komen we weer in Tuddern en naderen de finish. Nog even aanzetten en proberen om onder de 1:30 te blijven. Helaas lukte dat niet, maar met de eindtijd was ik wel tevreden, wetende dat dit geen snel parcours is en het gevoel aan de finish goed was. In de cafetaria treffen we naderhand ook Roger Rousseau nog die deze 4e Westzipfellauf op zijn naam mocht schrijven.