De Rotterdam Marathon was de 7^e Marathon waaraan ik deelnam. Samen met enkele collega’s van KPN heb ik toen deelgenomen aan het business-circuit. Omdat STB ook altijd een clubreis naar Rotterdam organiseerde, zijn we toen met de bus meegegaan.

De Rotterdam Marathon is in Nederland de grootste Marathon en heeft in Europa ook een goede reputatie. Het is een snel parcours en de organisatie is goed.

Van STB waren er een respectabel aantal deelnemers die ook deze keer weer proberen hier hun tijden te verbeteren.

Vertrokken werd om 7:30 u. vanaf Op de Kamp om vervolgens bij Wiel Vonken de afdeling Klimmen op te pikken. Van daaruit ging het richting Rotterdam, alwaar we omstreeks 10:00 u. arriveerden. Ik begaf mij naar het oude PTT Post gebouw waar wij van PVKPN het startnummer moesten afhalen. Ter plekke konden wij ons omkleden en werden de nodige voorbereidingen getroffen. Het team waarmee wij destijds liepen bestond uit Wiel Frins, Ger Putters, Hein Severens, Harry Soeverijn en ik. Rond 11:00 begeven wij ons richting startvakken op de Coolsingel. Hier was een grote menigte op de been. Het lied dat voor de start werd gespeeld was “You never walk alone” van Lee Towers. Even voor twaalf uur begon het aftellen en werden we door een heus kanonschot weggeschoten voor de 42,195 km. Het duurde een kleine 5 minuten voordat we de startstreep passeerden omdat we zo’n beetje in het laatste startvak moesten starten. Bij het 2 km. punt gaan we over de Erasmusbrug. Omdat het prima weer was, hadden we een prachtig gezicht op de maas en de havens.

Nu gaat het vanaf het 5 km. punt richting zuiderpark. Hier volgt een lus tot aan het 10 km. punt, de tussentijd bedraagt hier ca. 45 min. Mooi op schema, dus.

De weg wordt vervolgd richting Feyenoord Stadion waar we op ca. 19 km. zitten. Even verderop bevindt zich het HM-punt, waar de tussentijd ca. 1:34 bedraagt. We gaan nu weer terug over de Erasmusbrug en vervolgens gaan we rechtsaf richting Maasboulevard. Het 25 km. nadert en de koplopers komen ons al tegemoet. Vervolgens gaan we linksaf richting Kralingsebos. Na een saai stuk van ca. 8 km. waar nauwelijks publiek staat gaat het vervolgens weer rechtsaf de Maasboulevard op het kunnen we langzaam aftellen. Bij het 40 km. punt staat Roger Gillissen, die als supporter is meegegaan, ons aan te moedigen. Nog even en de finish nadert. De laatste bocht rechtsaf gaat naar de Coolsingel op en de finish is in zicht. Hier staat veel publiek dat ons toejuicht. De finishstreep passeer ik uiteindelijk in 3:14:28.

            Na afloop zijn we met z’n allen een lekker diner gaat nuttigen bij “De Scheepjes”. Uiteraard werden ook de nodige koolhydraten weer bijgevuld. Rond de klok van 20:00 u. vertrokken we met de bus huiswaarts en werden natuurlijk sterke verhalen verteld waarom het niet zo is gelopen zoals van te voren gedacht. Met mijn prestatie was ik echter zeer tevreden daar het toch weer een persoonlijk record was. De tijd kon ik nl. met een kleine halve minuut verbeteren t.o.v. Frankfurt Marathon in 1998.