Zondag 11 juni stond weer in het teken van een lange duurloop in de mooie omgeving van de Eifel. Ditmaal echter in de zuid-Eifel in de omgeving van Bitburg en het Prümtal. Dat het een lange duurloop zou worden wisten we eigenlijk al, want zowel het parcours als de weersomstandigheden zorgden voor enige beperkingen. Dit was ook te zien aan het deelnemersaantal op de Marathon, welke met slechts 169 deelnemers tot de kleinschalige wedstrijden behoort. Het landschappelijke karakter van deze Marathon heeft echter de nodige bezienswaardigheden te bieden en is alleen daarom al de moeite waard. Zo voert praktisch 70% van het parcours door bosrijk gebied, waardoor je ook veel in de schaduw loopt. Een echte verademing bij deze tropische temperaturen.

De wedstrijd.

We waren om 5:00 u. vertrokken en vroeg aanwezig, zodat we nog ruimschoots de tijd hadden voor een ontbijt met koffie. Ook enkele bekende gezichten kwamen we weer tegen zoals Günter en Jochen van LG Mützenich. Natuurlijk ontbrak het ook niet aan de nodige WK humor. Met oranje "Weltmeistersocken" begaven we ons naar de startplaats, waar om 9:00 u. het startschot werd gelost.

De eerste 6 km. voeren vanaf de start richting Heilhausen en terug naar Waxweiler waar we weer de startplaats op de Luxemburgerstrasse passeren.  We verlaten het dorp en gaan vervolgens over schaduwrijke wegen en bospaden. In het kleine gehucht Mauel (bij 12 km.) staat de plaatselijke bevolking paraat voor de lopers met verfrissingen, douches en aanmoedigingen. Vrolijke accordionmuziek  laten de gedachten even afdwalen van het lopen en lijkt het net alsof je in Tirol bent. Na het verlaten van het dorp, gaan we over een kort gedeelte met weidelandschap weer het bos in. Het gaat nu constant op-en-af. Het merendeel van de route is ook vaak behoorlijk steil dalend. Omdat de terugweg grotendeels dezelfde is, wist ik al waar het zwaar zou gaan worden. Maar je probeert natuurlijk zo constant mogelijk te lopen. De doorkomst bij het HM-punt bedroeg ca. 1:45 waarmee ik dus mooi op het schema van 12 km/h lag. Inmiddels zijn we de Stausee bij Biersdorf aangekomen en lopen hier een rondje van ca. 4 km. om het meer, waarbij we de koploper al tegemoet lopen. Ook dit gedeelte is weer schaduwrijk en op de bosgrond is het lekker lopen. Aan de andere kant van het meer verlaten we dit gedeelte gaan we terug het parcours op, waar ons de achtervolgers tegemoet komen. Inmiddels zitten we bij 30 km. met een tussentijd op 2:30. Dus nog steeds lekker op 12 km/h. Maar dan komt het, bij het 32 km. gaat het vervolgens afgrijselijk steil omhoog en is het voor bijna iedereen wandelen geblazen en gaat het tempo flink omhoog, nl van 5 min/km naar 7 min/km! Er volgen ook weer enkele passages die naar beneden gaan, maar hoofdzakelijk gaat het bergop. Het toetje komt uiteindelijk bij 38 km. Als je denkt dat je het hebt gehad, wat de beklimmingen betreft, dan heb je het dus goed mis. Het venijn van deze Marathon zit hem namelijk in de staart tot aan ca. 41 km., gevolgd door de laatste dalende kilometer tot aan de finish. En inderdaad bij km. 41 heb je het echt helemaal gehad!

Ik moet dan ook vaststellen dat deze Marathon beslist tot de zwaardere behoort in onze omgeving. Maar zoals al gezegd, landschappelijk gezien is dit beslist een aanrader!