Dagen heeft het geduurd voordat ik besloot om toch maar een verslag van deze wedstrijd te schrijven. Net als de Marathon kostte het mij deze keer nogal veel moeite om het hele gebeuren onder woorden te brengen. Als namelijk de dag ervoor je het trieste bericht bereikt van het overlijden van een van je clubgenoten, dan wordt alles weer even relatief en komt de lyric "Life is a celebration" van Rick Springfield bij me boven drijven. Pierre en ik hadden in eerste instantie dan ook helemaal geen zin om überhaupt te starten, maar dankzij Lenie besloten we uiteindelijk toch maar, uit eerbetoon aan Hub, deze Marathon te lopen. In het navolgende dan ook een kort verslag over het verloop van de wedstrijd en het verblijf in Berlijn.

Op vrijdag 22 september vertrokken we om 8:55 vanaf vliegveld Beek met de bekende goedkope vliegmaatschappij met de oranje vliegtuigen. Even na 10 arriveerden we op vliegveld Berlin Schönefeld en namen we de bus en metro richting centrum. Het hotel lag vlak bij de Kurfürstendamm en van daaruit had je alle verbindingen en aansluitingen op de overige delen van Berlijn. Na de koffers in het hotel gedeponeerd te hebben, vertrokken we richting Messedam om de startnummers af te halen en de Marathonbeurs te bezoeken. We konden rustig rondkijken en er was van alles en nog wat te koop en te zien. In de namiddag werd een wandeling op de Kurfürstendamm gemaakt met een bezoekje aan de Gedächtniskirche en aansluitend werd een terrasje gepikt bij een Italiaans restaurant om de inwendige mens te versterken.

Zaterdagochtend na het ontbijt zijn we vanaf het hotel richting start/finish van de Marathon vertrokken om te kijken welke metro/sneltreinlijnen we moeten hebben op de zondagochtend. Op de nieuwe Hauptbahnhof bij de Potzdammer-platz werd even rondgekeken op dit imposante bouwwerk dat onlangs is geopend. Maar liefst vijf verdiepingen met perrons voor metro, sneltram en treinen komen op dit knooppunt bij elkaar. Aansluitend bezochten we de regeringszetel van Angie en het Brandenburgertor. Via Unter den Linden hebben we vervolgens de grote winkelpassage aan de Friedrichstrasse bezocht met een kort bezoek aan Checkpoint Charlie. De avonduren werden uiteraard weer gebruikt om koolhydraten te stapelen op een van de vele terrasjes.

Zondag 24 september, de wedstrijddag

In alle vroegte waren we uit de veren om de metro (U7) en de sneltrein (S7, S9) te nemen richting Hauptbahnhof. Een klein half uurtje kostte het om op de startplaats te komen. De plastic zak met schone kleren wordt afgeleverd bij de betreffende vrachtwagen (92 stuks voor 40000 lopers!) en begeef ik me richting startvakken. Een enorme mensenmassa staat hier inmiddels te popelen om te starten. Het startschot valt om 9:00 u. Op de Strasse des 17. Juni passeren we de Siegessäule. De eerste kilometers kom ik niet onder de 4:30 u. en voel dat het al behoorlijk warm is. Op het 10 km. punt kom ik door op ca. 45 min. en weet dat dit al eigenlijk te langzaam is. Maar eigenlijk interesseerde het me van geen kant, want met mijn gedachten was ik bij alles, behalve de marathon. Even na het 10 km. bij de Alexanderplatz hoor ik plotseling iemand mijn naam roepen en zie Ad Diederen. De sfeer langs het parcours van deze marathon is gewoonweg uniek en de vele toeschouwers, muziekbandjes en kleurrijke folkloregroepjes zorgen ervoor dat je de kilometers niet meer echt telt. De tussentijd op het halve marathon punt bedraagt ca. 1:38 en ik weet nu dat het zaak is om maar gewoon te proberen om lekker te blijven lopen en de finish te halen. Bij 30 km. kom ik op 2:23 door en we gaan nu richting Kurfürstendamm. Hier staat weer een enorme mensenmenigte die ons aanmoedigt. Vanaf 35 km. wordt het vervolgens echt werken, want in de middagzon is het inmiddels behoorlijk warm en is het zaak iedere drankpost te benutten. Bij 40 km. zie we eindelijk het Brandenburgertor. De laatste kilometers trekken zich echter nog behoorlijk lang tot aan de finish welke ik uiteindelijk in 3:31 passeer. Het zit erop, een marathon met gemengde gevoelens.

Bij de meting met de Forerunner vielen toch een aantal dingen op.

Zo was de ontvangst hier en daar niet geheel optimaal, hoewel er geen signaaluitval was. Het blijkt dat m.n. in grote steden veel storingsbronnen kunnen zijn die interfereren met de gevoelige SiRF chip. Hierdoor wordt de meetnauwkeurigheid beïnvloedt.

Bij de Berlijn Marathon bedroeg deze 4,25% (gemeten afstand 43,99 km.). Op zich best nog wel acceptabel op zo'n afstand.