Training in Nationalpark Eifel (zondag 19/2)

                    Het idee ontstond tijdens de prijsuitreiking van de Rur-Eifel Cup 2005 op zaterdag 14 januari. Onze duitse loopvriend Roland Krökel - hij noemt zichzelf "loofjeck" - kwam met het voorstel om eens een gezamenlijke duurloop te organiseren met leden van de loopverenigingen in onze regio. Onder het motto "keep on running" loopt Roland ook al jaren de wedstrijden in het circuit van de Rur-Eifel Cup. Samen met Günter Völl, eveneens van de loopvereniging LG Mützenich, vormen zij mede de vaste kern. Zo kwam het dus ook dat wij op zondag 19 februari het idee omzetten in werkelijkheid. Het kwam ook mooi uit, want sinds 1 januari van dit jaar is men in de Eifel een prachtig natuurgebied rijker, namelijk het voormalig oefengebied van het Belgische leger op camp Vogelsang. Sinds de geallieerden in 1946 dit gebied tot NAVO oefenterrein hadden verklaard, werd het gebied rondom de Dreiborner Hochfläche afgesloten. Nu met de openstelling van dit gebied in het Nationalpark Eifel zijn er kilometers nieuwe paden en wandelroutes beschikbaar gekomen voor het publiek.

Zondagochtend vertrokken voor deze speciale "training op locatie" in alle vroegte om 8 uur vanuit Landgraaf richting Eifel. Met een 15-tal STB-ers arriveerden we omstreeks 9 uur in Einruhr, alwaar Roland en Günter reeds op ons stonden te wachten. Na een korte kennismaking, gaf Roland ons wat informatie over wat ons te wachten stond en hoe de route zou verlopen.

Uitgestrekt heidelandschap op de Dreiborner Hochfläche.

Roland en Günter op de laatste meters van de training bij Einruhr.

Vanaf de parkeerplaats vertrokken we meteen over een afstand van ca. 2 km. flink omhoog richting de Dreiborner Hochfläche, een uitgestrekte heidevlakte waarbij je niet meteen het idee hebt dat hier militairen geoefend hebben. De paden zijn links en rechts afgezet met palen en het is ten strengste verboden om van deze paden af te wijken, dit i.v.m. glasmijnen etc. Na enkele kilometers komen wij bij het "dode dorp" Wollseifen, waar een bouwvallige kerk en nog oude gebouwen herinneren aan een voormalig dorpje

van ca. 500 inwoners. Dit dorp moest in 1946 geëvacueerd worden i.v.m. de annexatie door de NAVO. Het kerkje werd natuurlijk even bezocht en ik moet zeggen dat hier toch een unheimliche sfeer hing. Vervolgens liepen we verder richting Urfttalsperre, een imposant bouwwerk uit 1905, dat destijds de grootste stuwdam

van Europa was. Van hier uit heb je een prachtig panorama op de Rursee, die nog op veel plaatsen bevroren was. Een prachtig gezicht. We lopen vervolgens over de stuwdam richting Kermeter, het hoogste punt bij de Rursee. Dit gaat echt over een afstand van ca. 3 km. behoorlijk omhoog, de meesten moesten zelfs hier en daar wandelen. Dan gaat het richting Honigberg en gaan we vervolgens over een flinke afdaling van ca. 1 km richting Rurberg. Nu volgen we een gedeelte van de route van de Rursee Marathon terug tot in Einruhr. Een mooie training onder perfecte weersomstandigheden zit er weer op.

Als Nederlander schenkt men natuurlijk Belgisch bier aan onze Duitse loopvrienden.

Na afloop was er nog een gezellig samenzijn in de plaatselijke horeca met Kaffee und Kuchen.

Uiteraard werden de nodige kiekjes geschoten. Kijk hier voor een impressie.

Dit was een minder leuk bericht